متن کامل این مقاله به زبان انگلیسی می باشد، لطفا برای مشاهده متن کامل مقاله به بخش انگلیسی مراجعه فرمایید.لطفا برای مشاهده متن کامل این مقاله اینجا را کلیک کنید.

در اکثر سازمان ها و موسسات مالی، ارزیابی واحدهای تصمیم گیرنده در حالتی که فقط نسبتی از ورودی ها به خروجی ها یا بالعکس در دسترس باشند بسیار حائز اهمیت است. در این مقاله مدل های دو مرحله ای DEA-R که تلفیقی از تحلیل پوششی داده ها و داده های نسبتی است براساس کارایی ارزش پیشنهاد می شود. ادغام بحث کارایی ارزش در تحلیل پوششی داده ها باعث معرفی واحدهایی با بیشترین بهره وری در ارزیابی واحدها آن هم از دیدگاه مدیر می شود. اعمال نظر مدیر در مدل های شبکه تحلیل پوششی داده ها برای محاسبه کارایی ارزش بیانگر ارزیابی واحدهای تصمیم گیرنده بر اساس روش های تعاملی می باشد. به طور کلی در این مقاله با معرفی واحدهایی که از نظر مدیر بیشترین بهره وری را دارند، مدل های شبکه ای دو مرحله ای DEA-R پیشنهاد می شود. در خاتمه مقدار کارایی ارزش، ملاک ارزیابی واحدهای تصمیم گیرنده با داده های نسبتی در شبکه ای دومرحله ای می باشد.

در بسیاری از سازمانها و موسسات مالی همواره داده های ورودی و خروجی در دسترس نمی باشند، بلکه فقط نسبتی از ورودیها به خروجی ها( یا بالعکس) در دسترس می باشد. در تحلیل پوششی داده ها کارایی هزینه باتوجه به بردار هزینه ورودیاا استاندارد ورودیها را مشخص می کند. در فرایند چندمرحله ای شبکه تحلیل پوششی داده ها نیز بحث کارایی هزینه علاوه بر استاندارد ورودی، استاندارد بردارهای میانی را بااستقاده از مدلهای برنامه ریزی خطی مشخص می کند. در این مقاله براساس مجموعه امکان تولید در فرایندهای سه مرحله ای شبکه DEA-R ابتدا مقیاس کارایی در هر مرحله و کارایی کلی محاسبه میشود. سپس فرایند سه مرحله ای شبکه DEA-Rکه تلفیقی از تحلیل پوششی داده ها و داده های نسبتی است پیشنهاد میشود. بااستفاده از بحث کارایی هزینه استاندارد وروریها و پیوندهای میانی در هرمرحله مشخص میشود. در خاتمه، کارایی کلی و کارایی هزینه برای 30 مرکز اموزشی و تحقیقاتی در ایران مربوط به شش ماهه اول 2015 بر اساس فرایند سه مرحله ای شبکه DEA-R بررسی میشود.

متن کامل این مقاله به زبان انگلیسی می باشد. لطفا برای مشاهده متن کامل مقاله به بخش انگلیسی مراجعه فرمایید.لطفا برای مشاهده متن کامل این مقاله اینجا را کلیک کنید.

بررسی های به عمل آمده نشان داده است که عملکرد شبکه های آبیاری به دلایل مختلف کمتر از حد انتظار است، که ضرورت توجه به ارتقای عملکرد این شبکه ها را گوشزد می کند. نخستین گام برای بهبود عملکرد شبکه های آبیاری، ارزیابی وضع موجود آنهاست. روش های ارائه شده برای ارزیابی عملکرد شبکه های آبیاری یا مانند روش های تجزیه و تحلیل تشخیصی (DA)، ارزیابی سریع (RA)، و ارزیابی چارچوبی (FA) نظری و غیر کمّی هستند، و یا مانند روش های کلاسیک اگر شاخص های کمی ارائه می کنند استانداردهایی برای عملکرد به دست نمی دهند. در این مقاله با استفاده از روش تحلیل پوششی داده ها (DEA)، که یک روش تحلیل کمّی بوده و استانداردهای واقع بینانه عملکرد را ارائه می کند، هشت شبکه آبیاری کشور ارزیابی و کارایی آنها تعیین شده است. با توجه به شمار واحدهای ارزیابی شده در مقایسه با شمار نهاده ها و ستاده ها و بازده به مقیاس واحدهای مربوطه، مدل مناسب DEA برای ارزیابی عملکرد شبکه های آبیاری انتخاب شد. با معرفی شاخص های مختلف فنی و مدیریتی به صورت نهاده و ستاده، ارزیابی مجموعه کل سیستم شبکه و شرکت های بهره برداری به تفکیک فراهم گردید. نتایج به دست آمده گویای آن است که شبکه آبیاری زاینده رود و شرکت میراب زاینده رود از میان هشت شبکه و شرکت مورد بررسی، بیشترین کارایی را دارند، و سیستم آبیاری میناب و ورامین از هر دو جنبه شبکه و شرکت ناکارا هستند. شبکه های آبیاری گلستان و بهبهان کارا و شرکت های بهره برداری آنها ناکارا هستند. شبکه های آبیاری گرمسار، قزوین، و مغان و شرکت های بهره برداری آنها اگر چه ناکارا نیستند ولی دارای پتانسیل بهبود می باشند. در مجموع، با توجه به توانمندی روش DEA در ارزیابی عملکرد و تعیین استانداردهای واقع بینانه و ارائه راهکارهای مناسب بهبود عملکرد، می توان این روش را به عنوان یک روش کارآمد، که محدودیت روش های موجود را ندارد، با موفقیت در امر ارزیابی و بهبود عملکرد شبکه های آبیاری به کار برد.

متن کامل مقاله های این شماره به زبان انگلیسی می باشد، لطفا برای مشاهده متن کامل مقالات به بخش انگلیسی مراجعه فرمایید.لطفا برای مشاهده متن کامل این مقاله اینجا را کلیک کنید.

لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (PDF) مراجعه فرمایید.